هر چند عاشقان قديمي از روزگارپيشين تاحال
از درس و مدرسه
از قيل و قال
بيزار بوده اند امّا
اعجاز ماهمين است:
ماعاشق رابه مدرسه برديم در امتداد راهرويي كوتاه
دريك كتابخانهء كوچك برپله هاي سنگي دانشگاه
وميله هاي سردوفلزي گل دادوسبزشد
انروز روز چندم مهر يا چندشنبه بود
نمي دانم
ان روزهرچه بود از روزهاي اخر پاييز
يا اخر زمستان فرقي نمي كند
زيرا
ما هردودربهار دريك بهار
چشم گشوده ايم
ماهر دودر يك بهاربهم چشم دوختيم
ان گاه ناگهان
متولد شديم
ونام تازه اي برخودگذاشتيم
فرقي نمي كند
ان فصل
ـ فصلي كه ميتوان متولد شد ـ
حتماّ بايدباشد ونام تازهها ؛ حتماّ ديوانه واربايدباشد
فرقي نمي كند امروز هم ماهرچه بوده ايم؛همانيم
مابازمي توانيم
هر روزناگهان متولدشويم
مـا
همـزاد عاشـقان جـهـانـيـم……………......
