ای که من به خاطر خودت همه‌ش رفتم درخت شدم تو کوچه وایسادم تا اون وخ یه عالم زردی بگیره به تنم، حالا امماکن من خیلی تازه بیش‌ترش سرما گرفته به تنم یه عالمه، بعدش اون وخ هم خودم تب دارم، هم که لرزیدن می‌لرزونه منو همین جوری، که تو نیستی که ببینی تو با چشمای خودت که چه جوری هستش یعنی مثلا، بعدش اون وخ عطسه من خیلی زیادترم همه‌ش اون می‌زنه از تو دماغم بیرون، چشمام‌ام اون تازه هی خودش همین جوری اشکالو شده، گریه خودش واسه‌ی خودش بیرون می‌آدش همیشه، بعدش اون وخ من نمی‌تونم هیچی که بتونم به اون بگم که اون نباید که بیادش بیرون، بعدش اون وخ من حالا زیر لحاف خوابیده هستم مثلا.

ای که من این همه باز بیش‌ترم درد و بلا ریخته به جونم که منو اون می‌گیره داغ می‌کنه، می‌لرزونه به خاطر خودت که اسکت‌ خودم بودی یه روز خیلی زیاد، امماکن من الکی گفته بودم خودم که من دیگه تو رو دوست نمی‌تونم که بتونم که بازم داشته باشم، بعدش اون وخ تازه هر چی من حالا تب بکنم، واسه این هستش که خودت که اسکت منی، رفتی زمن خیلی بازم دور شده هستی مثلا، بعدش اون وخ من دلم سردش اصلاً نیستش اون جوری سردی می‌ره زیاد توی دل یکی یه وخت، امماکن چون که تو نیستی پهلوی دل خودم،.اون زیادی ناراحت شده هی هر روزش، صبح و شبش، نصفه شبش، بعدش اون وخ نمی‌دونه دل من چه کار پس اون بکنه، عوضش دلش می‌خوادش که بخوادش که همه‌ش لرزه کنه، تا که خودت بیایی پیش دل من، به اون بگی اسکت من اسکت من، بعدش اون وخ دل من شادی کنه.

ای که من حالم خرابه امماکن زندگی گفته که زمن دوری کنی، دیگه هم خستگی دارم هم که لرزه هم دارم، بعدش اون وخ من دیگه دلم می‌خوادش که بخوادش که بخوابه همیشه.

دیگه بای بای می‌کنم.